Jittakorn さんのプロフィール๑۩۞۩๑ Miss KOY Every Day...フォトブログリスト ツール ヘルプ

PowerToy: カスタム HTML

๑۩۞۩๑ Miss KOY Every Day .&. Love KOY Every Time ๑۩۞۩๑

[ อดีต ปัจจุบัน อนาคต ถึงหลายสิ่งหลายอย่างจะเปลี่ยน แต่ความรักที่มีให้จะมั่นคงเสมอน่ะ • ก้อย •]

บทสรุป 2 คม

Session Start: Wednesday, February 21, 2007

  • Miss KOY Every Day & Love KOY Every Time [ -ใครเล่น Camfrog เชิญนะห้องผมเอง oOo_Cyl3er_SpaCe_CLUl3_oOo -เสาร์นี้ไปสวนอัมพร- ] (art_flame@hotmail.com)
  • คิดถึง (XXXX_01@hotmail.com)
(3:08 PM) Miss KOY Every D: สอบเปงงัยมั้ง
(3:08 PM) คิดถึง has changed his/her status to Idle
(3:08 PM) คิดถึง has changed his/her status to Online
(3:11 PM) คิดถึง: พอทำได้ ค่ะ
(3:12 PM) คิดถึง: ทั้งได้สอบ และสอบได้ บางส่วนนะ
(3:19 PM) Miss KOY Every D: ว่างนานมะ
(3:19 PM) Miss KOY Every D: มีรัยจะปรึกษาหน่อย
(3:19 PM) คิดถึง: ว่างนานค่ะ
(3:20 PM) Miss KOY Every D: เรื่องก้อยงะ
(3:20 PM) คิดถึง: คุยได้เลยค่ะพี่อาร์ต
(3:20 PM) คิดถึง: มีอะไรไหมค่ะ
(3:20 PM) Miss KOY Every D: อืมม
(3:20 PM) Miss KOY Every D: คุยงัยดีหว่า
(3:22 PM) คิดถึง: เอาตั้งแต่แรกก็ได้ค่ะ
(3:23 PM) Miss KOY Every D: พี่ว่าที่รุ้สึกกับก้อยพี่ก็เอาจริงนะ
(3:23 PM) Miss KOY Every D: แต่ณ.เวลานี้
(3:23 PM) Miss KOY Every D: ไม่ได้หวังอะรัยและไม่คิดอะไรแล้ว
(3:23 PM) Miss KOY Every D: มันยังงัยละ
(3:23 PM) Miss KOY Every D: ไม่ใช่เพราะห่างหรือเพราะก้อยไม่สนใจแต่
(3:24 PM) Miss KOY Every D: พี่รุ้สึกว่าพี่ไม่อยากกวนอะที่พี่อยากเหงคือก้อยมีความสุข
(3:24 PM) คิดถึง: แต่อะไรค่ะ
(3:24 PM) Miss KOY Every D: ตอนนี้มันบีบจนเหลือแค่ก้อยมีความสุขละ
(3:24 PM) Miss KOY Every D: ต้องการทำอะไรก็ได้ที่ก้อยโอเค
(3:24 PM) คิดถึง: อืม อยากเห็นเค้ามีความสุขก็พอหรอ
(3:24 PM) Miss KOY Every D: เพราะพี่ก็รูอะไรมาเยอะ
(3:24 PM) คิดถึง: รักแบบไม่ต้องการอะไรตอบแทนค่ะ
(3:24 PM) คิดถึง: ว่า
(3:24 PM) Miss KOY Every D: การที่คนไปตอแยมันก็มีผลยังไงพี่ก็รุ้
(3:25 PM) Miss KOY Every D: การที่ถูกตื้อพี่ก็รุ้
(3:25 PM) Miss KOY Every D: แต่ที่พี่รุ้และเข้าใจคือคำว่าความสุขและความสบายใจมากกว่า
(3:25 PM) Miss KOY Every D: ไม่ใช่ว่าพี่ไปเจอใครหรืออะไรหรอกนะ
(3:25 PM) Miss KOY Every D: แค่พอว่างๆก็คิดเล่นวันละนิดจนมันคิดตามไปเองอะ
(3:26 PM) Miss KOY Every D: พี่พยายามกลับมาเปงคนเดิมปกติคือขี้เล่นแกล้งคนไปทั่ว
(3:26 PM) Miss KOY Every D: บางครั้งหยอกล้อจนดูว่าไปจีบไปม่อเค้าตามภาษาทั่วไป
(3:26 PM) Miss KOY Every D: สับสนเฮะ
(3:26 PM) Miss KOY Every D: เอางัยดีหว่า
(3:26 PM) คิดถึง: ค่ะ
(3:26 PM) Miss KOY Every D: ชักมึนกะตัวเองอีกละ
(3:26 PM) คิดถึง: มันไม่ผิดนี่ค่ะ
(3:27 PM) คิดถึง: แต่เรารู้ว่าเรารักใครก็พอ
(3:27 PM) Miss KOY Every D: ส่วนประกันชื่อก้อยก็คงเดิมเพราะพี่คิดว่าดีมีประโยชน์
(3:27 PM) คิดถึง: มึนยังไง
(3:27 PM) Miss KOY Every D: มึนว่า
(3:27 PM) คิดถึง: สับสนหรอค่ะ
(3:27 PM) Miss KOY Every D: จะเริ่มอะไรยังไงดี
(3:27 PM) คิดถึง: ค่ะ
(3:27 PM) คิดถึง: เข้าใจ
(3:27 PM) Miss KOY Every D: ถ้าอยู่ๆมาตัดไปเปงเปราะ ๆ ทำม่ะสนจายมันก็ดูหลอกลวง
(3:27 PM) คิดถึง: ก้ทำตามที่เราคิดว่าดีที่สุด
(3:27 PM) คิดถึง: และสบายใจที่สุดเถอะค่ะ
(3:28 PM) Miss KOY Every D: ที่ทำมาจะทำไปเพื่ออะไร
(3:28 PM) คิดถึง: ใช่ๆๆๆ
(3:28 PM) Miss KOY Every D: แต่การรั้นไม่มีอะไรดีขึ้น
(3:28 PM) Miss KOY Every D: และสมมุตินะต่อให้ไปชอบครายเข้าก็ไม่แน่ว่าว่าจะเหมือนก้อยอยู่ดี
(3:28 PM) Miss KOY Every D: อยากอยู่คนเดียวมากก่าละ
(3:28 PM) Miss KOY Every D: คานทองนิเวศซะเยย
(3:30 PM) Miss KOY Every D: กำลังคิดว่าจะปลดทุกอย่างทิ้งไปเยยดีหือจะต่อเนื่องยังไง
(3:30 PM) คิดถึง: แต่ชีวิตเรายังต้องเดินไปอีกไกลนะค่ะ
(3:30 PM) Miss KOY Every D: ใจนะไม่เปลี่ยนแต่....
(3:30 PM) คิดถึง: ไม่แน่นะค่ะวันนี้แม้เส้นทางของเราจะไม่ไปบรรจบกับเขาเสียเลย
(3:30 PM) Miss KOY Every D: การที่ทำยังงี้ก็เอาแต่จายเกินไป
(3:30 PM) Miss KOY Every D: คุยกะก้อยทีก็ดูอึดอัด
(3:30 PM) คิดถึง: แต่ไม่แน่อีกล่ะสักวันอาจจะกลับมาเจอเค้าอีกก็ได้นะค่ะ
(3:31 PM) Miss KOY Every D: ไม่ชอบให้ครายอึดอัดนะหากรุ้จักกาน
(3:31 PM) Miss KOY Every D: งงเฮะ
(3:31 PM) Miss KOY Every D: มึนๆเรื่องนี้มาสองสามอาทตละ
(3:31 PM) คิดถึง: ไม่ค่ะ
(3:31 PM) คิดถึง: เอิงเข้าใจ
(3:31 PM) Miss KOY Every D: พี่อยู่คนเดียวมาชินละด้วย
(3:31 PM) Miss KOY Every D: อีกอย่างทหารกะคอมก็คนละทางยากมั๊กมาย
(3:32 PM) Miss KOY Every D: การยอมรับอาจจะหมายถึงการยอมแพ้
(3:32 PM) Miss KOY Every D: หรือว่าการยอมรับหมายถึงความเข้าใจ
(3:32 PM) Miss KOY Every D: หุๆๆบ่นอารายน้ำเน่าอีกละ
(3:32 PM) คิดถึง: ไม่นะค่ะ
(3:32 PM) คิดถึง: ต่างกันค่ะ
(3:32 PM) Miss KOY Every D: คิดได้งัยหว่า เห่อๆๆ
(3:32 PM) คิดถึง: การยอมรับไม่ใช่การยอมแพ้ค่ะ
(3:33 PM) คิดถึง: แต่การยอมรับคือการที่เรายอมรับกับความจริงที่เกิดขึ้น
(3:33 PM) คิดถึง: แต่การยอมแพ้เป้นการที่เราหนีปัญหา ไม่สู้ ไม่พยาาม และไม่อยากคิดว่าสิ่งที่จะเกิดขึ้นเป้นอย่างไรต่อไปต่างหากค่ะ
(3:34 PM) Miss KOY Every D: การยอมรับอาจจะหมายถึงการยอมแพ้ & การยอมรับหมายถึงความเข้าใจ
คิดได้งัยเนี้ย คมมั๊กมาย
(3:34 PM) Miss KOY Every D: 555+
(3:35 PM) Miss KOY Every D: หัวข้อนี้อาจจะเปงหัวข้อปิดสเปซก็เปงได้ หุๆๆ
(3:35 PM) Miss KOY Every D: หายเยย
(3:35 PM) คิดถึง: ค่ะอยู่
(3:36 PM) Miss KOY Every D: วิ่งปายอ้วกมาหยอ
(3:36 PM) Miss KOY Every D: กิกิกิ
(3:36 PM) คิดถึง: ป่าวๆๆ
(3:36 PM) คิดถึง: อ่านอยู่
(3:36 PM) Miss KOY Every D: อ่านธรรมดาพอไม่ต้องคิดมากนาา
(3:36 PM) คิดถึง: พี่อาร์ต หากพี่อาร์ตคิดว่าสิ่งที่พี่ทำ แล้วสบายใจนะ เอิงก้ไม่ขัด
(3:37 PM) Miss KOY Every D: อย่างงี้มั้งที่เรียกปลง
(3:37 PM) Miss KOY Every D: 55555
(3:37 PM) Miss KOY Every D: อาตมาบรรลุละโยม
(3:37 PM) Miss KOY Every D: เห่อๆๆๆ
(3:37 PM) คิดถึง: แต่หากพี่ทำแล้วพี่รู้สึกเจ็บปวดที่ต้องยอมรับ หรือยอมแพ้เอิงว่าอย่าฝืน ใจตัวเองเลย
(3:37 PM) Miss KOY Every D: กิกิกิ
(3:37 PM) Miss KOY Every D: ไม่รุ้จิ
(3:37 PM) Miss KOY Every D: เฉยๆๆทั้งสองแบบ
(3:37 PM) คิดถึง: จ้าาาาาาา
(3:37 PM) คิดถึง: :D
(3:37 PM) คิดถึง: อืมปลง
(3:37 PM) Miss KOY Every D: พี่มานเฉยมาแต่ไหนแต่ไรละ
(3:37 PM) Miss KOY Every D: เรื่องแค่นี้มานเลยธรรมมดาไม่คิดรัย
(3:38 PM) คิดถึง: นหน่าเรื่องแค่นี้ที่ต้องให้เวลากับมันหน่อยยนะค่ะ
(3:38 PM) Miss KOY Every D: คิคิคิ
(3:39 PM) Miss KOY Every D: หากมีคนชอบเอิงเอิงไม่ชอบเอิงแต่งงานไปเอิงมีครอบครัว แล้ววันหนึ่งเอิงรุ้ว่าเค้ายังรอเอิงจะคิดงัย
(3:40 PM) Miss KOY Every D: หากเราคิดกลับตำแหน่งของทั้งสองฝ่ายดูก็ทำให้เข้าใจอีกฝ่ายได้ที่เหลือก็คือการยอมรับเท่านั้น
(3:40 PM) Miss KOY Every D: ความจริงคิดมานานละ
(3:40 PM) Miss KOY Every D: แต่อยู่ๆช่วงนี้มานคิดเข้ามาบ่อยเลยกะคิดให้จบๆๆ
(3:41 PM) คิดถึง: แล้วพี่อาร์ตคิดจะทำยังไงต่อไปค่ะ
(3:41 PM) Miss KOY Every D: ทำไงหรอ
(3:41 PM) Miss KOY Every D: งืม
(3:41 PM) Miss KOY Every D: ไม่ทำไงงะ
(3:41 PM) Miss KOY Every D: ระงับแผนการใหญ่ไว้ทั้งหมด
(3:41 PM) Miss KOY Every D: แล้วก็ปกติ
(3:42 PM) Miss KOY Every D: เท่าที่ทำได้
(3:42 PM) คิดถึง: พี่อาร์ตจะสบายใจไหม
(3:42 PM) Miss KOY Every D: ก็สบายจายทั้งสองทางเลือกนะแหละ
(3:42 PM) Miss KOY Every D: ทุกอย่างมันมีทั้งบวกและลบ
(3:43 PM) คิดถึง: อืมใช่ค่ะ
(3:43 PM) Miss KOY Every D: ขึ้นอยู่กับเราว่าจะเอาด้านไหนมาใช้
(3:43 PM) คิดถึง: ถ้าพี่ทำแล้วแล้วน้องเขาเองก้สบายใจก้ดีค่ะ แล้วน้องเขาหล่ะค่ะ จะเป้นไงบ้าง
(3:43 PM) Miss KOY Every D: ใช่ว่าเสียดายเวลาที่ผ่านมาที่ทำมา ไม่เสียดายเลยเพราะเราทำแล้วรุ้สึกดีอะ
(3:44 PM) Miss KOY Every D: ก้อยที่ดูๆแล้วคงไม่มีรัยอะ
(3:44 PM) Miss KOY Every D: กลับด้านกันพี่ว่าาเค้าน่าจะโล่งใจมั้ง

Session Start: Wednesday, February 21, 2007

  • Miss KOY Every Day & Love KOY Every Time [ -ใครเล่น Camfrog เชิญนะห้องผมเอง oOo_Cyl3er_SpaCe_CLUl3_oOo -เสาร์นี้ไปสวนอัมพร- ] (art_flame@hotmail.com)
  • คิดถึง (asdfffg_01@hotmail.com)
(3:45 PM) คิดถึง: พี่เคยถามเขาหรอ
(3:45 PM) คิดถึง: ถึงรู้
(3:45 PM) Miss KOY Every D: คนเราการโดนหลอกมันใหญ่นะ
(3:45 PM) Miss KOY Every D: บางครั้งแค่ครั้งเดียวก็ลบสิ่งดีๆที่หมดได้
(3:46 PM) Miss KOY Every D: พี่เปงคนลบสิ่งดีๆของพี่เองไป ยังดีที่เอาความรู้สึกธรรมดากลับมาได้
(3:46 PM) คิดถึง: ใช่ค่ะ
(3:46 PM) คิดถึง: มันอยู่ที่เราเลือกว่าจะให้หลอกหรือหลอกตัวเองเอง
(3:46 PM) Miss KOY Every D: พี่เองรุ้เพราะพี่ก็ไม่ชอบที่จะถูกหลอก
(3:46 PM) คิดถึง: เหมือนเอิงค่ะ
(3:47 PM) คิดถึง: เเล้วสิ่งไม่ดีของพี่คืออะไรค่ะ
(3:47 PM) คิดถึง: ที่มันเคยลบสิ่งดีไป
(3:47 PM) Miss KOY Every D: 555
(3:47 PM) Miss KOY Every D: เอาแต่จายปล่อยข่าวตัวเองตายเดือดร้อนไปทั่ว
(3:47 PM) Miss KOY Every D: ทำยังกะละคร
(3:49 PM) คิดถึง: หน่ามันผ่านมานานแล้วนะ
(3:49 PM) คิดถึง: ช่างมันเถอะ
(3:49 PM) คิดถึง: ลืมๆไปเถอะค่ะ
(3:49 PM) คิดถึง: เขาเองก้คงไม่โกดแล้วมั้าง
(3:49 PM) Miss KOY Every D: งืม
(3:49 PM) Miss KOY Every D: แต่ไม่รุ้สิ
(3:50 PM) Miss KOY Every D: จะให้มานหยุดไว้หรือจะต่อแบบเดิมๆ
(3:50 PM) Miss KOY Every D: งงตงเนี้ย
(3:50 PM) คิดถึง: หยุดคือพี่จะต้องไม่รับรู้สิ่งต่างๆที่เกี่ยวกับเขาเลยนะ
(3:50 PM) Miss KOY Every D: อะ
(3:50 PM) คิดถึง: แต่ถ้าไปต่ออ่ะ ก็ไม่จำเป็นินิค่ะที่เราจะต้องทุมเททั้งหมด
(3:51 PM) คิดถึง: เรายังเป็นอย่างที่เราเป็นต่อไปได้
(3:51 PM) Miss KOY Every D: หยุดนี่คือหยุดที่จะรั้น
(3:51 PM) คิดถึง: โดยที่มีเขามาเป้นกำลงัใจ
(3:51 PM) Miss KOY Every D: แค่ว่า
(3:51 PM) Miss KOY Every D: ปรับก้อยให้กลายเปงเพื่อนหรือน้องให้ได้ก็พอแว้ว
(3:51 PM) Miss KOY Every D: คนเราจำเปงหรือเมื่อไม่ใช่คือต้องแยก
(3:53 PM) คิดถึง: ค่ะ
(3:53 PM) คิดถึง: ทำได้ไหมหล่ะค่ะ
(3:53 PM) คิดถึง: ปรับให้เขาเป็นเพื่อนหรือน้องอ่ะ
(3:54 PM) Miss KOY Every D: ไม่มีอะไรที่คนเราทำไม่ได้หรอกนะ
(3:54 PM) คิดถึง: ค่ะ
(3:54 PM) Miss KOY Every D: คำว่าทำไม่ได้มันเป็นเพียงข้ออ้างที่เราไม่ทำมากกว่า
(3:54 PM) คิดถึง: เอิงก็อยากให้พี่ทำให้ได้นะค่ะ
(3:54 PM) Miss KOY Every D: 555+
(3:55 PM) คิดถึง: ใช่ค่ะ
(3:55 PM) Miss KOY Every D: ปรัชญาเยอะฉิบ
(3:55 PM) Miss KOY Every D: 5555555+
(3:55 PM) Miss KOY Every D: ทางเนตนี่น้ำเน่ามากมาย
(3:55 PM) คิดถึง: ไม่หรอกค่ะ
(3:55 PM) คิดถึง: ความรู้สึกที่มีในใจต่างหากค่ะ

Session Start: Wednesday, February 21, 2007

  • Miss KOY Every Day & Love KOY Every Time [ -ใครเล่น Camfrog เชิญนะห้องผมเอง oOo_Cyl3er_SpaCe_CLUl3_oOo -เสาร์นี้ไปสวนอัมพร- ] (art_flame@hotmail.com)
  • คิดถึง (cjjfgfg_01@hotmail.com)
(4:00 PM) คิดถึง: เอิงขอเอาใจช่วยนะ
(4:01 PM) Miss KOY Every D: จ้าาา
(4:02 PM) คิดถึง: แล้วพี่อาร์ตจะเริ่มจากตรงไหนก่อนค่ะ
(4:04 PM) Miss KOY Every D: ก้อคงเรื่อยๆๆงะ
(4:05 PM) คิดถึง: อืม
(4:06 PM) คิดถึง: มีอะไรให้ช่วยบอกหล่ะนนะค่ะ
(4:07 PM) Miss KOY Every D: จ้าา
(4:08 PM) คิดถึง: :D

Session Start: Wednesday, February 21, 2007

  • Miss KOY Every Day & Love KOY Every Time [ -ใครเล่น Camfrog เชิญนะห้องผมเอง oOo_Cyl3er_SpaCe_CLUl3_oOo -เสาร์นี้ไปสวนอัมพร- ] (art_flame@hotmail.com)
  • คิดถึง (bdfhdhd_01@hotmail.com)
(4:09 PM) คิดถึง: แล้วนี่ทำอะไรอยู่ค่ะ
(4:09 PM) คิดถึง has changed his/her name to "คิดถึง เจ็บคอจังเลย"
(4:13 PM) Miss KOY Every D: กะลังคิดอะรัยเรื่อยเปื่อย
(4:16 PM) คิดถึง เจ็บคอจัง: ค่ะ
(4:16 PM) คิดถึง เจ็บคอจัง: อย่าคิดเรื่อยเปิ่อยมากไปนะค่ะ
(4:16 PM) คิดถึง เจ็บคอจัง: ไม่ดี
(4:17 PM) Miss KOY Every D: 55+
(4:17 PM) The following message could not be delivered to all recipients:

55+
(4:17 PM) Miss KOY Every D: คิคิ
(4:18 PM) Miss KOY Every D: จะเริ่มเปลี่ยนใน MSN ก่อนดีมะ
(4:18 PM) Miss KOY Every D: ^^
(4:19 PM) คิดถึง เจ็บคอจัง: ก็ดีค่ะ
(4:19 PM) คิดถึง เจ็บคอจัง: เอาที่เป็นตัวตนของเราที่สุดอ่ะค่ะ
(4:19 PM) Miss KOY Every D: งะ
(4:20 PM) Miss KOY Every D: ตัวเองหรอ
(4:20 PM) Miss KOY Every D: นี่พี่ไม่เปลี่ยน msn มาหลายปีละนะ
(4:20 PM) คิดถึง เจ็บคอจัง: อืมใช่ๆๆ
(4:20 PM) Miss KOY Every D: นานมากมาย
(4:20 PM) คิดถึง เจ็บคอจัง: จนนี้หกลายเป็นเอกลักษณ์ของพี่ไปแล้ว
(4:21 PM) Miss KOY Every D: 55+
(4:24 PM) คิดถึง เจ็บคอจัง: อืมจรงๆนะ
(4:25 PM) Miss KOY Every D: เปลี่ยนเปงที่พี่ชอบที่สุดละกาน
(4:26 PM) Miss KOY Every Day & Love KOY Every Time [ -ใครเล่น Camfrog เชิญนะห้องผมเอง oOo_Cyl3er_SpaCe_CLUl3_oOo -เสาร์นี้ไปสวนอัมพร- ] has changed his/her name to "This is not the end. It is not even the beginning of the end. But it is, perhaps, the end of the beginning."
(4:26 PM) This is not the: โอเชละ
(4:26 PM) This is not the: เปงัยมั้ง
(4:26 PM) This is not the: ชอบข้อความนี้
(4:32 PM) คิดถึง เจ็บคอจังเลย is now Offline
(4:33 PM) คิดถึง เจ็บคอจังเลย is now Online
(4:39 PM) This is not the: หาย

Session Start: Wednesday, February 21, 2007

  • This is not the end. It is not even the beginning of the end. But it is, perhaps, the end of the beginning. (art_flame@hotmail.com)
  • คิดถึง เจ็บคอจังเลย (hj,,h,_10@hotmail.com)
(4:41 PM) คิดถึง เจ็บคอจัง: อยู่ค่ะ
(4:41 PM) คิดถึง เจ็บคอจัง: เจ็บคอจังพี่อาร์ต
(4:41 PM) This is not the: อ่อ
(4:41 PM) This is not the: อะนะ

Session Start: Wednesday, February 21, 2007

  • This is not the end. It is not even the beginning of the end. But it is, perhaps, the end of the beginning. (art_flame@hotmail.com)
  • คิดถึง เจ็บคอจังเลย (khghk@hotmail.com)
(4:46 PM) คิดถึง เจ็บคอจัง: This is not the end. It is not even the beginning of the end. But it is, perhaps, the end of the beginning. says:
การเริ่มต้นไหม่หรอค่ะ
(4:46 PM) คิดถึง เจ็บคอจัง: อิอิ
(4:47 PM) This is not the: ป่าว
(4:47 PM) This is not the: ชอบตั้งแต่ม 2 ละ
(4:47 PM) This is not the: มันอยู่ในหนังสืออะ
(4:48 PM) คิดถึง เจ็บคอจังเลย is now Offline

ชีวิตวุ่นวาย

 

Think

**นานๆ อัพทีมีแต่เรื่องนู้นนี่มาห้ายมึนงงกัน

ไม่รุ้สินะว่าคนที่อ่านจะเบื่อรึยัง

ไงก็ทนๆอ่านกันให้จบนะครับ

----

ผู้ชาย - ผู้หญิง

อยู่ใกล้กันสนิทกันรู้จักกัน

ก็เกิดเป็นเรื่องราวความสัมพันธ์ต่าง ๆ นาๆ

มิตรภาพที่เกิดก็ต่างกันไป

เพื่อน คนรัก คนสนิท คนรู้ใจ

----

และแล้วก็ ณ.

กับตัวป๋มเองก็เกิดขึ้นด้วยละสิ

ช่วงนี้มีคนเข้ามาพัวพันก็เยอะแยะ

สงสัยโลกเราจะร้อน

จนคนหน้ามืดกันไปหมด

---พยายามนะ---

ที่จะไม่ให้เกิดในสิ่งที่ไม่ดีกับใคร

เพราะรู้ตัวเราเองว่าเรารักใคร

ใคร ๆ ที่คุยและเข้ามารู้จักกัน

ก็บอกนะว่าผมเป็นยังไง รักใครอยู่

แต่ยังไงซะก็ไม่ค่อยจะมีใครเชื่อสักเท่ารัย

-----

ออกตัวหน่อยน่ะ...

ผมสนิทกับใครง่ายก็จริง

แต่นั้นคือความสนิทอย่าเชียร์

อย่าคิดอะไรให้มากกันไปนัก

พร้อมที่จะเป็นคนที่ใกล้ชิด

พูดคุยเป็นที่ปรึกษากับทุกคน

ถึงแม้อีกฝ่ายจะห้ามตัวเองไม่ได้

ก็อยากให้ไว้ใจว่าผมจะห้ามได้เอง

--ว่าซะพระเอกเยยเรา กิกิ--

ออกตัวณ. ที่นี้ละกัน

ผมถึงจะโง่งมงายในสายตาใคร ๆ

แต่ผมก็เชื่อมั่นในสิ่งที่ผมรัก

ผมอาจจะทำอะไรเกินเลยไปบ้าง

อาจจะทำให้ใครเข้าใจผิด

ขอโทษด้วย

...

เรื่องช่วงนี้ไม่กล้าจะบอกก้อยสักเท่ารัยเหมือนเรื่องอื่น ๆ

ใช่ว่าผมจะหวั่นไหว

แต่

ผมกลัวว่าจะทำให้ก้อยรู้สึกไม่ดี

ถึงแม้เขาจะไม่ชอบผมแต่หาก

ผมนำเรื่องรกสมองไปบอก

ถึงเป้นผมก็ต้องรู้สึกไม่ดีอยู่ดี

ในฐานะคนที่รู้จักกัน

เลยขออธิบายซะตรงนี้

วันที่อะไรก็ฟ้องว่าเราไม่ได้จะปิดบัง

*-*-*-*-*-*

มีคนเข้ามาก็จริง

อยากจะเปิดรับใครๆก็จริง

ขอโทษ

คำนี้จะแทนได้ง่ายกว่า

เพราะผมยังไงก็เลิกรักก้อยไม่ได้อยู่ดี

คนที่ผมจะรัก

ผมรู้ว่าคนนั้นเป็นใคร

ผมรู้ว่าเพราะอะไรถึงรัก

ผมรู้ว่าใครๆอาจจะมองในแง่ -

แต่ยังไงผมก็เลือกแล้วว่าผมรักใคร

 

*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*

และแล้วก็จนได้สินะ

 
 และแล้วก็จนได้สิน่ะ
 
งงละสิอะไรหว่าและแล้วก็จนได้เนี้ย
สำหรับคนที่เคยแวะเวียนผ่านมาก็คงจะได้รู้อะไรน้ำเน่าไปเยอะแยะ
และได้รู้ถึงสิ่งที่ผมสัญญาที่ผมยึดมั่นยึดติดต่างๆนาๆ
 
วันนี้คงต้องมาบอกว่าผมผิดสัญญาไป 1 ข้อจนได้ เฮ้อ...
 
นั่นคือ
 
จะไม่ดื่มเหล้า
 
จนแล้วจนรอดไม่ยุ่งเกี่ยวมา 1 ปีกับ 11 เดือน
ไม่ใช่ดีแตกอะไรหรอกครับ
ที่จริงก็ชวนเพื่อนหาเพื่อนไปกินแทนแล้ว
แต่เพื่อนดันไม่ไปตามนัด
ผลกรรมเลยต้องตกที่ผมต้องนั้งกินกับพี่เป็นการชดเชยแทน
 
...
เข้าสู่เหตุผลของผม
[ เหตุผลฟังดูดีไปหน่อย แต่ที่จริงยังไงมันก็ยังเป็นเพียงข้ออ้างอยู่ดี ]
 
ไม่เข้าใจว่าทำไมผู้ชายและใครต่อใครต้องให้เหล้ามาเกี่ยวข้องกับชีวิตได้
ทั้ง ๆ ที่ไม่เห็นจะอร่อยตรงไหนเลย
แต่ 1 ปีที่ผ่านมาจากปกติเพื่อนผม
เรียกได้ว่าคน 100 คนรู้จักผ่านๆมาเป้นเพื่อนซะ 90 คน
เลยก็ว่าได้
แต่อีแค่ผมเลิกเหล้า
100 เหลือแค่ 50
ถือว่าเยอะแว้วนะเนี้ย
 
ทำไม...ทำไม...ทำไม
 
วันที่ 5 ตุลาคม 2549
ผิดกฏของตัวเองกิงเข้าปายซะเยอะเหมือนกาน...
เล่นซะปวดหัวตึบ ๆ เยย
แต่ก็คุมตัวเองอยู่น่ะ
ชีวิตนี้ขอเมาเละเทะครั้งเดียวก็เกินพอละ ไม่มีอีกแล้วละ คิคิ
 
วันนี้ [5 ตค] ดันโทรชวนพี่อุ้ยหารายกิง
หาเพื่อนไปกิงแทนแต่โดนเบี้ยว
เลยต้องกินเป็นเพื่อนพี่เค้าแทน เฮ้อ...
แต่ก็น่ะเข้าใจอยู่
สังคมเดียวนี้เหล้าเป็นเหมือนเชือกเส้นหนึ่งที่ทำให้
ปลายเชือกทั้งสองมาเชื่อมโยงกันได้
-ว่าซะดูดีเยย-
 
-----------------------------------------------
กินไปครั้งนี้ผมเองมีเหตุผลส่วนตัวบ้างเหมือนกันที่ยอมกิน
แต่อธิบายไปมากมายกายกองยังไง
มันก็คือข้ออ้างอยู่ดี
แต่ไงก็
ผิดกฏไปข้อหนึ่งใช่ว่าจะผิดทั้งหมดนะ
ก็คงต้องพึ่งสถานการณ์แล้วละว่าจะเป็นยังไงต่อ
กลับมาเริ่ม space ครั้งนี้
จะวนเวียนกันอีกสักพัก
เพื่อนๆคนไหนว่างๆ
ก็มาทักทายกันได้นะครับ
*ถึงผมจะเริ่มทานเหล้าอีกครั้งก็ตามแต่*
*ก็ใช่ว่าจะกิงเช้ากิงเย็น*
*ถ้าเหตุผล-ข้ออ้างไม่หนักแน่นพอ*
*ก็ยังขอ BYE นะครับ*
 
//การรู้ตัวเองนี่ละที่ผมถือว่าผมทำได้ดีที่สุดอยู่ คิคิคิ

 

 

 

 

ก้าวสู่การเริ่มต้นครั้งใหม่

  สวัสดีครับ 

ก่อนอื่นสวัสดีกันก่อนละกันน่ะ

หลังจากหายไปนาน ทั้งเรียน ทั้งทำงาน ทั้งคิดถึงก้อย กิกิ เล่นเอาไม่มีเวลาว่างเลย

แต่ยังไงซะวันนี้ก็แว้ปมาอัพ Space จนได้นะครับ

จะว่าไป  Space ของผมเองก็ไม่มีสาระอะไรหรอกนะครับ แต่ก็ยังมีเพื่อน ๆ มาเยียมเยียน

แวะทิ้งคอมเม้นต์กันพอสมควร

ยังไงก็ขอขอบคุณ Comment ของทุก ๆ ท่านนะครับ ไว้อาทิตย์นี้จะทยอยไปเยียมเยี่ยนทุกคนเลย

ครายตกหล่นยังไงก็ ขอโทษไว้ล่วงหน้าเลยละกันครับ

 

รับสมัคร ทีมงาน ทำเว็บไซต์

www.keawkoy.com

.:. รูปแบบเว็บที่คาดไว้ คิดว่าจะเป็นเว็บรวมเรื่องราวต่าง ๆ อยากจะเน้นเรื่อง

น่ารัก ๆ ใส ๆ เพราะชื่อเว็บดูจะโดดเด่นในด้านนี้ ส่วนข้อมูลนอกจากนั้นก็คิดว่าจะทำเป็นหมวด ๆ เรื่องราวต่าง ๆ

 

คุณสมบัติผู้สมัคร

 

1. เป็นผุ้มีความสนใจในด้านอินเตอร์เนต

 

2. มีความรู้ด้านทำเว็บเล็กน้อย - เก่ง

 

3. มีความกระตือรือร้น ชอบสิ่งใหม่ ๆ

 

4. ไม่จำเป้นต้องอยู่ กทม. อยู่ต่าง จังหวัดก็ร่วมงานกันได้

 

5. ส่วนกราฟฟิค ตกแต่งเว็บครายสนใจก็สมัครได้เลย

 

** พื้นที่เว็บ ชื่อเว็บ ทุกอย่างมีให้พร้อมแล้ว

ทางเราจะทำเพื่อความสนุกเพลิดเพลินไม่มีรายได้  ทำฟรี ๆ เพื่อความหนุกหนาน

 

แต่หากเกิดมีรายได้เกิดขึ้นในเว็บ

ก็จะจัดมาแบ่งสรรให้กับทีมงานในภายหลัง

 

แอดเมล์เข้ามาสอบถามได้ทาง MSN

art_flame@hotmail.com

 

 

 

วันนี้ผมเปิดฉากด้วยภาพจากการ์ตูน มือขวากับขาโจ๋ เพื่อน ๆ เคยอ่านหรือดูกันหรือยังครับ

 หากว่ายังแนะนำว่าไปลองหามาอ่านหรือดูกันนะครับ เป้นเรื่องราวความรัก น่ารัก ๆ ของคนสองคน

ฝ่าย ญ  midori ที่อยู่ๆๆตื่นขึ้นมาก็ได้กลายมาเป้นมือขวาของคนที่ตัวเองหลงรักมาหลายปี

ฝ่ายชายผู้เป็นนักเลงโต ใคร ๆ ต่างหวาดกลัว มีฉายาหัตถ์ขวาปีศาจ

เมื่อทั้งคู่ต้องมาใช้ชีวิต ร่วมกัน ในฐานะ มือขวา midori และ Seiji ผู้มีฉายาหัตถ์ขวาปีศาจ

เมื่อมือขวาปีศาจที่ภูมิใจกลายมาเป้นมือสุดแสนน่ารักเรื่องราววุ่น ๆ ก็เกิดขึ้น

ลองไปหามาดูนะครับเรื่องราววุ่น ๆ น่ารัก ๆ ขำ ๆ ฮ่า ๆ

หาอ่านได้จากเรื่องนี้ครับ

 

 -----------------------------------------------------------------------------

 

เกริ่นเรื่องราวความรักใส ๆ ในการ์ตูนไปแล้ว แต่...

หาก Space ผมไม่มีเรื่องก้อย มันก็คงไม่ใช่ของผมสิ จิงม่ะ

งั้นเริ่มละนา....เตรียมตัวเบื่อได้...คิคิ

 

หลังจากบรรยาย พร่ามเรื่องต่าง ๆ ของก้อยมากมาย ก็คงมีหลายคนแน่เลย สงสัย ?

คนชื่อก้อยเนี้ยหน้าตายังไงหว่าจิงม่ะ

???????

ผมลงไว้ในส่วนภาพด้านบนเล็ก ๆ ลาง ๆ นะ ไม่อยากเอารูปเค้าลงโดยไม่ได้รับอนุญาตินะครับ

 

ว่าไปแล้วนี้ก็จะครบปีที่อยู่ กทม.แย้ว...หุ หุ หุ

ตอนนี้ก็มีเพื่อน ๆ เพิ่มขึ้นมามากมายเลย

ทั้งรุ่นเดียวกัน รุ่นพี่ รุ่นน้อง

ครายอยากเจอ ก็ปายเจอกะเค้าหน่อย หากเค้าไม่อยากเจออันนี้ก็ช่วยไม่ได้ จิงม่ะ

ครายที่เจอแย้วจะคบต่อคุยต่อเป็นเพื่อนกาน อันนี้ก็ ตกลง น่ะ

แต่ว่าก็ว่าเนอะ หน้าตาขี้เหร่ยังกะปลากะโห้ อย่างเราเนี้ย ครายจะอยากคบหว่า งุงิ งุงิ

 

นิสัย กวน ๆ บ้า ๆ บอ ๆ อาจจะมากไปหน่อยแต่มันก็ดีกว่ามานั้งซึมเศร้าเสียใจทำขรึมจิงม่ะ

บอกไว้ก่อนเยยนะ ครายจะเจอผมอ่ะม่ะมีที่ผมต้องมานั้งทำตัวดี ต่าง ๆ นาๆ

เสริมนั่นแต่งนู้น แบบหนุ่ม ๆ คนอื่น ๆ หรอกนะ

ไปหาเพื่อน ๆไม่ได้ไปจีบสาว ซะหน่อยจะแต่งไรนักหนาให้ยุ่งยากจิงม่ะ กิกิ

 

แต่ก็อย่างว่า มีแต่เพื่อนผู้ ญ ทั้งนั้นเยย พวกผู้ชายก็แยกย้ายกันไกล ๆ ทั้งนั้น

ไอ้เราก็ไม่ได้แตะเหล้าเบียร์ ก็เลยได้รวมกลุ่มกะพวกผู้ยยากกว่าปกติ

พวกผู้ ญ ที่ร่วมกลุ่มได้ก็เพราะชอบเดิน เที่ยวดูของไปเรื่อย ๆ

สำหรับผมก็เป็นการพักจากการทำงาน เดินดูอารายเรื่อยเปื่อยไปวัน ๆ

 

เล่น MSN ก็เริ่มจะเหนื่อยแล้วนะเนี้ย

ก็คำถามแบบเดิม ๆ ว่าจะเขียนสคริปตอบอัตโนมัติละ น่าจะสะดวกดี ว่าป่ะ

จะวกเข้าเรื่องก้อยก็

ตอนที่ถามมีแฟนยัง Koy ในข้อความส่วนตัวคือใคร แฟนหรอ

ชี้แจงอีกครั้งนะครับ

 

 

 

Miss KOY Every Day & Love KOY Every Time

 

ข้อความนี้

คนชื่อ ก้อย เค้าไม่ได้เป็นแฟนผมนะครับ

แค่ว่าผม รักเค้า แล้วเค้าไม่รักตอบ

ซึ่งนั้นก็คือสิทธิส่วนตัวของทุกคน จริงไหมครับ

สรุปสั้น ๆ ได้ใจความว่า

แห้ว

ไงละครับ กิกิ

แต่สำหรับผม รักแล้วก็คือรัก

ถึงแม้จะเป็นดั่งเช่น เส้นขนาน ที่ไม่มีวันบรรจบหรือรวมเป็นเส้นทางเดียวกันได้

 

แต่ความรัก ความห่วงใย ความหวังดีที่มีต่อคนที่เรารัก

ไม่จำเป็นจะต้องเป็นดั่งเส้นขนานแบบที่ชีวิตจริงเราเป็นอยู่

 

เดือนนี้...ผมว่าจะทำอะไรสักอย่างดู

หลังจากที่ปล่อยให้เวลาผ่านไป โดยไม่ได้ทำอะไรเลยมานาน

เกินครึ่งปีแล้วละที่ผมไม่ได้ติดต่อกับก้อยเลย

แต่ก็เนอะรู้ข่าวคราว ข่าวสารตลอด

ก็เกรงอยุ่เหมือนกัน ว่าจะทำให้เค้าอึดอัด เรื่องข่าวสารจึงเก็บเป็นความลับ

สำหรับเดือนนี้คิดว่าน่าจะลองโทรไปคุยสักครั้ง

เพราะ มีนาเดียวน้องเค้ามีสอบมันไม่สมควรอยู่แล้ว เดือนนี้น่าจะเหมาะสมกว่า ว่าม่ะ

อยากจะพูดคุย กับก้อย มาก ๆ เลย ตอนนี้แต่ก็ติดที่ไม่กล้านะจิ

จะรวบรวมความกล้าได้มากพอไหมนะเนี้ย ก็ต้องพยายามกันต่อไป

ไม่ขอให้ยกโทษ หรือมาให้อภัยกับเรื่องที่ผ่านมา

จะไม่ขอให้ลืมความผิดพลาดที่เราเคยทำ

แต่อยากจะขอแค่ ณ วันหนึ่ง

ที่เราสองคนได้เจอกัน

อยากให้มองผมเป็นเพื่อนคนหนึ่งของเธอสักคนก็ยังดี

เพียงเท่านี้

ผมเองก็ไม่รู้ ว่าที่ขอไปนี้มันมากเกินไปหรือเปล่า

แต่คิดว่านี้ละเหมาะสมที่สุดแล้ว

จะไม่พูดถึงเรื่องราวความรัก ให้เธอต้องมาสับสน

จะเก็บมันไว้แค่นี้ ไว้ที่ตัวของเราเอง

อย่างน้อยเราก็รู้จักตัวเอง

 

 

รู้

ว่าใครคือคนที่เรารัก

ว่าใครคือคนที่เราต้องการ

ว่าใครเหมาะสมและไม่คู่ควร

ว่าเพื่อนคือสิ่งที่ดีที่สุดแล้วสำหรับตัวเรา

ว่าไม่มีใครสมหวังในทุกอย่างที่ต้องการ...

 

หวังว่าผมคงกล้าพอ ที่จะพูดกับเธอน่ะ

ไว้ผลเป็นไงจะมาเล่าให้อ่านละกันครับ สู้ๆๆ โย่ว

 

** อิจฉาตัวการ์ตูนเรื่องนี้จังเยย แง๊ ๆ ๆ ๆ

เมื่อถึงวันที่ต้องเลือก คนที่เรารัก - คนที่รักเรา คำตอบคุณคืออะไร...?

วันนี้ผมมีคำถามสำหรับเพื่อน ๆ และมีคำตอบในส่วนของผมให้เป้นตัวอย่าง

อยากตอบก็ตอบ ม่ะอยากตอบก็ไม่ว่ากัน แค่อยากจะเป็นส่วนหนึ่งของการแสดงความเห็นก็เท่านั้นเอง

 

ในชีวิตหนึ่งที่คนเราต้องพบเจอมีหลายสิ่ง หลายอย่างมากมายที่เราต้องเลือกเพื่อได้และเสียอีกสิ่งหนึ่งไป

วันนี้สำหรับเพื่อน ๆ แล้ว ผมมีคำถามมาฝากคับ ช่วยตอบกันเยอะ ๆ ก็ดีนะ แลกเปลี่ยนทัศนคติกัน เริ่มเลยละกันนะคับ

 


ระหว่าง คนที่เรารัก กับคนที่รักเรา คุณจะเลือกใคร ?

* คำตอบของการเลือกคือ ความรู้สึกของตัวเราเอง *


คำถามผมยากเกินไปไหมเอ่ย ลองตอบคำถามนี้กันมาได้นะคับ คิคิ มีรางวัลเล็ก ๆ น้อย ๆ ให้ สำหรับชาว MSN

สำหรับคำตอบแรกกระผมขอเป็นผู้ตอบละกันนะคับ จะมีความเห็นตรงหรือขัดแย้งยังไง ก็อย่าถือสานะคับ

( - ต่างคนต่างความคิดคับ - ) 

 

 

ความรักมันก็ไม่ได้เป็นไปตามที่เราต้องการเสมอปายจินะ

 

บางครั้งคนที่เรารัก เค้าก็ไม่ได้รักเรา

บางครั้งคนที่รักเรา เราก็ไม่ได้รักเค้าซะงั้น

 

แต่ถึงยังงั้นผมก็ยังคงเลือกที่จะรักคนที่ผมรัก

แค่นั้นก็ถือว่าเป็นความสุขของผมแล้วล่ะ

 

ร่ายยาวกลับปายเรื่องเส้นขนานดีกว่า เหงเพื่อน ๆ ทักกันบ่อยว่าโดนจายดี

จริงอยู่ที่เส้นทางของความรักหลาย ๆ คนต้องดำเนินไปในรูปแบบเส้นขนาน

เส้นทางที่ไม่มีโอกาสที่จะร่วมทางเดียวกันได้

แต่...อย่าลืมว่า

 

ถึงแม้จะร่วมเส้นทางเดียวกันไม่ได้

เราก็ยังสามารถควบคุมระยะห่างระหว่างเส้นทางที่เรากำลังเดินอยู่ได้

ช่องว่างะหว่างเส้นตรง 2 เส้น ที่ขนานกันไป

ถึงแม้จะนำมารวมเป็นเส้นทางเดียวกันไม่ได้

แต่เราก็สามารถลดระยะห่างของช่องว่างให้แคบลง

เพื่อที่

การได้ใกล้ชิด เพื่อคอยช่วยเหลือ เพื่อเป็นกำลังใจ

เพื่อให้ได้เห็นรอยยิ้ม ความสดใส ความสุขของคนที่เรารัก

 

เพื่อคนที่รักแล้ว

ความต้องการที่ผมมีก็คือความสุขของเธอ

 

อดีต ปัจจุบัน อนาคต

ถึงแม้ว่าผมจะไม่ใช่คนที่เธอรัก

แต่ผมก็ยังมีสิทธิ์ที่จะรักเธอต่อไป

บางอย่าง

ที่ผมทำเพื่อเธอได้ ผมพร้อมจะทำ

ถึงแม้ว่าสิ่งที่ผมทำไปนั้น เธอจะไม่รับรู้มันเลยก็ตาม

ขอแค่ให้เธอมีความสุขกับสิ่งที่ผมได้ทำให้บ้าง

แค่ความสุข รอยยิ้ม ความร่าเริงของเธอเท่านั้น ที่ผมต้องการ

 

Sillapasomsak Jittakorn

全 8 枚中 1 枚目
他のアルバム (1 件)